Rozdział I

„Ciepłe letnie popołudnie. Setki młodych ludzi chodzących po terenie akademiku. Każdy robi co innego - jedni czytają, drudzy rozmawiają, a jeszcze inni biegną w pośpiechu na wykłady. 
Trzy młode dziewczyny siedzą obok fontanny i śmieją się. Zwyczajne nastolatki - pomyśli przeciętny obserwator na pierwszy rzut oka. Jednakże nie jest to do końca prawdą, każda z nich skrywa sekret, jakąś tajemnicę. Dźwięk dzwonka rozległ się po całym podwórzu. Studenci podrywają się gwałtownie, chwytając w pośpiechu torby i idąc w stronę budynku. Dziewczyny także podążają w stronę wejścia, wesoło ze sobą gawędząc. Chodzą do jednej klasy, siedzą obok siebie. Przyjaźnią się prawie od zawsze. Niby normalne dziewczyny, ale skrywają tajemnicę... ”

- Elena ! 
Odwróciłam się na dźwięk mojego imienia. Uśmiechnęłam się widząc moje przyjaciółki biegnące w moim kierunku. Zdyszane krótkim biegiem zatrzymały się przede mną.
- Czemu tak uciekłaś ? Wiesz, że Mike cię szukał ? Przekazałam mu, że do niego napiszesz po lekcjach. Ej, nie patrz tak na mnie, chłopaczyna się zaangażował - blondynka wyrzuciła z siebie słowa z prędkością światła - Ah, miłość wisi w powietrzu, ptaki śpiewają ! - westchnęła. To Caroline Forbes. Ta wysoka, blond włosa dziewczyna jest strasznie gadatliwa. Poznałyśmy się 6 lat temu w gimnazjum i od tego czasu przyjaźnimy się. Caroline jak zwykle wyglądała perfekcyjnie. Jej blond loki opadały lekko na ramiona, makijaż był delikatny ale subtelny, a jej sukienka w kolorze lazuru powiewała przy najdelikatniejszym powiewie wiatru. Była wielokrotną miss Mystic Falls, ale teraz kiedy wyjechałyśmy na studia, wróżyłam jej dalsze sukcesy. 
- Caroline uspokój się - zachichotała niska mulatka. To Bonnie Bennet. Poznałam ją 4 lata temu i odtąd razem z Caroline tworzymy zgraną grupę. Bonnie jest nieśmiała, zupełne przeciwieństwo Caroline. Ale za to ma wielkie serce i jest współczująca. Idealna przyjaciółka. Naprawdę cieszyłam się ze mam takie cudowne przyjaciółki, przed którymi nie muszę niczego ukrywać, mogę być sobą, w nich zawsze mam oparcie. 
- Caro tyle razy powtarzałam - nie baw się w swatkę - odparłam i ruszyłam szybkim krokiem w stronę akademika. Zaraz zaczną się wykłady, a ja nie mam zamiaru się spóźnić. Na studiach postanowiłam, że będę idealną studentką, wzorową uczennicą, zbierającą same laury. Dlatego też muszę się trzymać wyznaczonych zasad. Caroline i Bonnie szybko dogoniły mnie i zrównały ze mną krok. Najwidoczniej moje tempo im nie przeszkadzało, skoro tak zawzięcie szły za mną. 
- Ale Elena ! Nie możesz odrzucać każdego adorującego cię chłopaka ! A Mike... to niezłe ciacho - zaoponowała Caroline i pokręciła głową z rezygnacją. 
- Nie będę się wiązać z nikim na studiach - odpowiedziałam pewnie i otworzyłam drzwi do budynku. Przepuściłam moje towarzyszki przodem i weszłam tuż za nimi. 
Zaraz zaczynała się lekcja chemii za którą nie przepadałam. Poszłam na medycynę, więc muszę znosić godziny wykładów o chemii, eksperymenty i nużące notatki. 
Weszłam do sali i zajęłam swoje miejsce. Chwilę później dołączyły do mnie dziewczyny, powoli wykładając na blat stolików potrzebne książki. Do sali wszedł nauczyciel o nazwisku Maxfield. Był to młody mężczyzna, świeżo po skończeniu studiów, który z wielką pasją i zaangażowaniem wykładał chemię na uniwersytecie. Często dostawałyśmy razem z Bonnie i Caro burę od niego za nasze rozmowy i niepohamowane chichoty podczas lekcji. Zbytnio się tym nie przejmowałyśmy, nie byłyśmy wyjątkami, inni studenci też przeszkadzali w toku lekcji. Gdy rozbrzmiał upragniony dzwonek od razu zerwałam się z krzesła, zebrałam książki do torby i ruszyłam szybkim krokiem do wyjścia. 
- Eleno, możesz zostać na chwilę ? - zawołał za mną mój wykładowca.
Zerknęłam na niego zaskoczona, nie wiedząc kompletnie co ode mnie chce, ale posłusznie zostałam.
- Widzę że ostatnio wpadło ci parę jedynek w tym semestrze. Czym jest to spowodowane ? - zapytał, gdy wszyscy uczniowie opuścili salę. 
Wzruszyłam ramionami. 
- Każdemu może się zdarzyć - odburknęłam, starając się nie zabrzmieć niegrzecznie. 
Jeszcze parę minut pogadał ze mną, a raczej ze ścianą o moich ocenach i odpuścił. Myślał, że uważanie go słucham, a ja tylko udawałam skupienie i czasami pomiędzy jego wypowiedziami skinęłam potakująco głową. Wreszcie machnął na mnie ręką, a ja wyszłam z klasy. Spojrzałam na zegarek. Zmarnował mi pół przerwy - jęknęłam i powlokłam się w kierunku stołówki. Moje przyjaciółki już na mnie czekały i gdy mnie ujrzały pomachały rękoma, abym do nich dołączyła. 
- Co chciał od ciebie Maxfield ? - zapytała nagle Caroline, nie dając mi nawet usiąść. 
- Praktycznie nic, gadał coś o moich ocenach, ale go nie słuchałam - uśmiechnęłam się krzywo, a Bonnie przysunęła mi shake, którego mi kupiła. Podziękowałam jej i upiłam łyk napoju. 
- Uh, najchętniej poszłabym teraz do domu i klapnęła na kanapę - mruknęłam, ziewając. Rozejrzałam się dookoła w poszukiwaniu czegoś ciekawego. Do końca przerwy zostało kilka minut, a następną lekcją była biologia. Ten przedmiot lubiłam bardziej, a nauczycielka ucząca biologii - pani Tarner bardzo mnie lubiła. Była to miła kobieta po 30- dziestce, ulubienica wielu studentów. 
Na stołówce rozbrzmiał dźwięk dzwonka, a uczniowie zaczęli podrywać się ze swoich miejsc. 
Po lekcji biologii wyszłam z klasy zadowolona. Dostałam 5 z testu, a kartkówka napisana na tej lekcji poszła mi bardzo dobrze. Zarzuciłam na ramię moją torbę i ruszyłam w stronę wyjścia. Biologia była moją ostatnią lekcją, więc mogłam pójść spokojnie do domu. Caro i Bonnie miały kółko chemiczne więc nie wracałyśmy razem. Mieszkałam w małym domku, z którego miałam 5 minut drogi na uczelnię. Było mi to na rękę, uniwersytet był położony na obrzeżach Nowego Yorku, a mój domek znajdował się w zacisznej okolicy. Gdy szłam przez dziedziniec, usłyszałam jak ktoś mnie woła. Odwróciłam się i zauważyłam biegnącego w moją stronę Mike'a. Chłopak dobiegł do mnie zadyszany. 
- Hej Elena ! Caroline mówiła że napiszesz po lekcjach, ale pomyślałem że skoro cię widzę to porozmawiamy - wydyszał, ale na jego twarzy widniał szeroki uśmiech. Mike nie był brzydkim chłopakiem. Miał 19 lat tak jak ja, był mojego wzrostu, miał blond włosy i był trochę opalony. Dużo się uśmiechał i był bardzo pogodny. W swoim życiu nie znalazłam jeszcze chłopaka który powaliłby mnie swoją urodą, ale nie ma ideałów. Uśmiechnęłam się do niego. 
- Właśnie wracam do domu - oznajmiłam grzecznie. Chłopaka widocznie to nie zraziło bo zaśmiał się cicho.
- Mogę cię odprowadzić - zaproponował. Wzruszyłam ramionami. Nie odmówię mu, niech mnie odprowadzi skoro mu tak zależy. Mike przez całą drogę nieprzerwanie nawijał o byle czym, a ja w myślach przeklinałam Caroline. Jutro się policzymy - pomyślałam.

Mike przez całą drogę nawijał o byle czym. W myśli dziękowałam Bogu że tak blisko mieszkałam. Gdy doszliśmy do mojego domu, grzecznie podziękowałam mojemu koledze i przekręciłam klucz w zamku. Lekko zgrzytnęły i drzwi uchyliły się o parę milimetrów. Popchnęłam je czubkiem buta i przekroczyłam próg. Rzuciłam torbę w kąt i opadłam ze zmęczeniem na kanapę. Mój dom niczym się nie wyróżniał – sypialnia i łazienka na górze, mały salon i kuchnia na parterze. Była też piwnica, ale rzadko ją odwiedzałam.  Przeczesałam palcami włosy i weszłam po schodach na piętro. Przebrałam się w lnianą sukienkę, a włosy rozczesałam i upięłam w wysoki, niedbały kok. Przemyłam twarz zimną wodą – ta czynność skutecznie mnie orzeźwiała. Zeszłam na dół do salonu i ponownie usiadłam na kanapie. Nie wiedząc co ze sobą zrobić, włączyłam od niechcenia telewizor i wpatrywałam się obojętnie w ekran . Z zamyślenia wyrwała mnie piosenka Rihanny służąca mi za dzwonek. Odebrałam połączenie.

- Witaj moja osobista dręczycielko – syknęłam do słuchawki.

- Też się cieszę Eleno że cię słyszę – odparł wesoły głos mojej przyjaciółki.

- Caroline, mów o co chodzi – popędziłam.

- Mam nowe plotki. Mogę wpaść po lekcjach do ciebie z Bonnie ?

- Pewnie. Czekam.

- Będę za 10 minut – powiedziała z uciechą.

Rozłączyłam się. Zachodziłam w głowę jakie nowości ma dla mnie Caroline. Od zawsze była mistrzynią w zdobywaniu gorących wiadomości i plotek, które przekazywała dla mnie i dla Bonnie. Swego czasu miałyśmy z tego niezłą uciechę.

Punktualnie, 10 minut później rozbrzmiał dzwonek. W drzwiach ukazała się uśmiechnięta twarz Caroline i Bonnie. Przewróciłam oczami na widok 2 toreb, które trzymała w rękach blondynka.

- Co do …

- Sza ! – uciszyła mnie Caroline i zamknęła za sobą drzwi. Torby położyła na kanapie w salonie, a sama zdjęła wysokie szpilki i rzuciła je w kąt. Bonnie poszła za nią i zdążyła mi rzucić zbolałe spojrzenie. Wiedziałam co oznaczało.

- Caroline ! – jęknęłam – To mają być te plotki ?

Popatrzyłam na nią z wyrzutem .

- Plotki plotkami, ale dzisiaj jest impreza w Grillu – odpowiedziała tonem nieznoszącym sprzeciwu.

- Caroline chce abyśmy zostały jej przerośniętym lalkami Barbie – oznajmiła Bonnie. Widząc, że nie zrozumiałam, wyjaśniła – No wiesz, przyniosła nam ubrania i będzie nas „ ubierać ” na imprezę.

Załamałam ręce.

- A co do plotek… Słyszałam coś o nowym sąsiedzie – zaczęła niewinnie – Podobno dzisiaj 2 przecznice dalej wprowadził się zabójczo przystojny chłopak. Hm, raczej mężczyzna, mówią że ma 25 lat. Och, szkoda że nie jest w naszym wieku – udawała, że załamuje ręce z powodu różnicy wieku.

- To tylko 6 lat różnicy – mruknęłam, opierając się o blat kuchenny.

- 6 lat ? Moi rodzice by się załamali, gdyby się dowiedzieli że chodzę z takim facetem – zachichotała Bonnie, rumieniąc się lekko.

- U nas problem rozwiązany, nie mamy rodziców – odparłam patrząc na Caroline. Ta nieco zmarkotniała, ale szybko odzyskała werwę.

- Może on przyjdzie na imprezę do Grilla ? – powiedziała z nadzieją – No kochane, tym bardziej trzeba się postarać ! Już migiem do łazienki ! Zrobię was na bóstwo ! – westchnęła z rozmarzeniem Caroline, popychając mnie i Bonnie w kierunku schodów. Czułam że czeka mnie długie popołudnie…

_____________________________________________

Spokojnie, Delena będzie, rozkręci się :) Ten rozdział jest taki zapoznawczy, jak zauważyliście akcja zaczyna się na studiach. Ten rozdział pisałam z prędkością światła XD Następny będzie... no cóż nie wiem, kto wie może niedługo... ;)